Diëtistenpraktijk Zeist

Marijn K.

Wees alsjeblieft voorzichtig met deze diëtist (of diëten volgen over het algemeen); het kan erg slecht zijn voor je gezondheid en moet alleen worden gedaan als het noodzakelijk is en onder toezicht van een arts die je echt vertrouwt. Ik werd hiernaartoe verwezen door mijn huisarts, en werd meteen door Esther Oskamp aangeraden een FODMAP exclusion dieet te volgen, uiteindelijk gedurende 5 weken, hoewel de diëtist vanaf de eerste afspraak al twijfelde of mijn problemen echt belangrijk zouden kunnen zijn aangezien mijn gewicht normaal leek voor haar ogen (hier ben ik voor de duidelijkheid geheel mee oneens, en ik vraag me af hoe de ervaring is van dikkere of dunnere mensen dan ik, en of ze wel eerlijk worden behandeld). Ik kreeg van de diëtist een lijst met voedsel om wel of niet te eten, en toen ik dit vergeleek met de actuele MONASH lijsten en app, was het op zoveel plekken onjuist dat het zeker al meerdere jaren niet meer was bijgewerkt. Ik kreeg verder geen advies, hoewel de FODMAP dieet niet alleen gaat over wat je wel of niet eet, maar hoeveel en vooral op welke tijdstippen. Ik stuurde de diëtist een mail met daarin vragen over deze dieet, bijvoorbeeld over hoe ik om kon gaan met FODMAP stacking. Ik kreeg als reactie dat zij hier nooit eerder had gehoord (ik had het na 5 minuten onderzoek gevonden op de website van MONASH). Als ik me het goed herinner, wilde zij nog meer betaald krijgen voor een afspraak waar ik zou komen om dit aan haar uit te leggen zodat wij van elkaar zouden leren. Ik vond dit zeer alarmerend; zij krijgt haar informatie toch niet de patiënten zelf? Het volgen van deze extreme dieet maakte dat ik ongewenst afviel, hoofdpijn kreeg en allerlei symptomen begon te ervaren die ik nooit eerder had. Het was bovendien heel slecht voor mijn relatie met het eten en met gewicht. Het volgen van (extreme) diëten draagt tenslotte altijd risico’s met zich mee, en het is uiterst belangrijk dat je er niet alleen voor staat, maar wordt geadviseerd door iemand met genoeg kennis. Zij bleef mij gedurende die vijf weken aan het lijntje houden, en dus werd ik zieker terwijl ik mij ook schuldig voelde doordat ik twijfelde of ik iets fout deed. Ik werd ook ontmoedigd om te mailen; zij zei dat dit 35, 50 a 60 euro per mail zou kosten. Ik kwam uitelindelijk voor een aparte afspraak om te vragen wat ik nog meer kon doen aangezien het dieet niet was gelukt. Het antwoord: niets. Ze legde uit dat dit eigenlijk het enige is dat zij weet te doen voor PDS, en verder geen idee had wat ik ermee moest. Zij geeft iedereen met PDS blijkbaar hetzelfde advies en hoopt maar dat het werkt. Ik weet niet zeker wat er nodig is qua opleiding om jezelf diëtist te kunnen noemen, maar dit gaf me weinig vertrouwen.

Gerard van Beek